İnsan sevdiği işi yapmalı derler ya, evet doğru sevdiği işi yapmalı... Çünkü sevdiğiniz işi yaparken size hiç bir şey batmaz. Gerekirse gecenin üçünde bile uyanıp arabanıza atlayıp gerekirse 8-10 saat bekleyip işinizi yaptığınızda, bu iş gece değil gündüz olsa ya da erken gitmeseydim diye değil de oh bebeği doktorun elindeyken yakaladım hem de steril alana dokunmadan, kimsenin işini engellemeden... Evet bu işi seviyorum, hatta itiraf etmeliyim ki düğün hikayeleri çekmekten bile çok...Kimdir Jasmin Traub, kimim ben? Aslında ODTÜ Ekonomi bölümünden 1998 yılında mezun oldum, sonra 2003 yılında da Boğaziçi'de Executive MBA yaptım. O zamanlar fotoğrafçılık hobimdi, sonra bir atölyeye gittim hayatım değişti. Muammer Yanmaz'ın Temel Fotoğrafçılık Atölyesi sonra Pro Harami vs derken belki Ali Baba'nın - Muammer'in atölyesine gidenler bilir, o Ali Baba'dır biz de sayısı 800 cıvarındaki 40 Haramiler - verdiği enerji belki de 12 yıldır yaptığım işin aslında eğitimi aldığım branş sebebiyle yaptığım bir iş olduğunu bana hep içimden bir sesin benim esas sevdiğim işin bu olmadığını fısıldaması, fotoğraf çekerken geçen zamanın farkında olmamam, aldığım yeni bir objektifi hiç fotoğrafçılıkla ilgisi olmayan birine yarım saat boyunca anlatabilmem falan falan derken dedim neden bu işi yapmalıyım.
Tabii bu işe kalkışırken herkes bana biraz çılgın gözüyle baktı :) çok da destek gördüğümü söyleyemem. Ne de olsa ben bir danışmanlık firmasında kıdemli müdürdüm - bu ünvan olayı bence kurumsal hayatta ahenkli çalışmayı engelleyen de bir faktör ama :)-, gerçekten bugün kazandığım ile karşılaştırıldığında belki de birçok kişi için vazgeçilemeyecek bir para kazanıyordum... ama şimdiki kadar mutlu muydum, çok içtenlikle cevap veriyorum hayır...Bir bebeğin doğum anına tanık olmak gerçekten mucizevi bir olay... o esnada insanların duygularını paylaşmak inanılmaz... bir bebeğin doğumu esnasında herkesin daha insani yanları ortaya çıkıyor ben de insan olduğumu hissediyorum... tabi bu işi yapmak ayrı bir beceri de istiyor kabul etmeliyim ki... orada hem onlardan olup hem de onları rahatsız etmeden o günün hikayesini fotoğraflayabilmek... hem doğumhane veya ameliyathanenin kurallarına uyup hem de doktorlarla ahenk içinde çalışabilmek...
Onlara fotoğraflarını götürdüğümde annelerin bakarken o anı tekrar tekrar yaşamaları ve duygulanmaları gerçekten önemli bir iş yaptığımı hissettiriyor... Biliyorum ki hazırladığım albümler bir ömür boyu saklanacak...
Bu işi seviyorum ve bana hiçbir şey batmıyor...
Herkesin birgün gerçekten sevdiği işi yapabilmesi dileğiyle...
Sevgili Jasmin hanım ne diim idolümsünüz. Umarım bir gün bir yerlerde tanışırız hatta belki birlikte fotoğraf çekeriz:))))
YanıtlaSilteşekkürler,
YanıtlaSiltabii ki memnuniyetle...