Doğum Hikayeleri - Doğum Anı Fotoğrafları Bir Ekip İşidir...

Fotoğrafçıların ameliyathaneye kadar girip, hatta genel anestezi esnasında bile bebeğin doğum anını fotoğraflayabiliyor olmaları aslında büyük bir devrim. Çok değil birkaç sene önce bu işi yapmak için bile geçmişinizde sağlık personeli olmanız önemliydi ve tercih edilirdiniz. Ancak kısa sürede bu da değişti, aslında mantıklı da. Siz oraya fotoğraf çekmeye giriyorsunuz, doğum yaptırmaya değil... Fotoğraf ile ilgili deneyim, eğitim ve yeteneğiniz önemli olan. Yaşanan bu değişimde tabii ki ailelerin bu konuya verdikleri önemin artması da çok etkili... Geçen gün bir hastanede çekime gittim; hastane ameliyathaneye fotoğrafçı almıyordu, ancak bunu aileye açıklarken personelin çok gergin olduğunu farkettim. Sonradan öğrendim ki bir başka aile fotoğrafçıları ameliyathanede doğuma alınmadığı için hasta yatış işlemlerini bile yaptırmış olduğu halde, çıkıp başka bir hastaneye gitmiş. Benim çekimini yaptığım aile ise doğum anı fotoğrafları olmadan da çekimin yapılmasında mahsur görmediği için biz aynı hastanede çekimimize devam ettik.

Ameliyathane steril bir ortam tabii fotoğrafçının bilmesi ve uyması gereken bir sürü kurallar var. Ve bazı fotoğrafçılar steril alet masasına çarpıp devirmek dahil olmak üzere bir çok hata da yapmışlar belki ama artık fotoğrafçıların ameliyathaneye girmesi gayet doğal karşılanıyor. Ancak birçok annenin hayalindeki doktorun elindeki yüzü gözüken bebek pozu ne yazık ki sadece fotoğrafçının yeteneğiyle ilgili değil aslında. Doğum fotoğrafçısı doktorun işini yapmasına engel olmamalı ve anne ile bebeğin sağlığını tehlikeye sokmamalı bu kesin, ancak hayallerdeki bu pozlar da doktorun ameliyathanedeki doğum fotoğrafçısının işini yapmaya çalıştığını göz önünde bulundurarak belki fotoğrafçının nerede durduğuna dikkat edip, 5-10 saniye de olsa bebeği fotoğrafçının çekebileceği gibi tutup tutmamasıyla da çok ilgilidir.

Tabii doğum fotoğrafçısının doğuma girmeden önce doktor odaya uğradıysa odada, olmadı aşağıda ameliyathane kapısında fırsatını kollayıp, şirin bir gülümsemeyle doktora "bebeği şöyle birkaç saniye tutarsınız di mi" demesi de çok etkilidir - ki bu tarafımdan çok kez denenmiştir ve çok işe yarıyor :)

100'e yakın doğum çektim bugüne kadar ve birçok doktorla da çekim yaptım. Birkaç tanesi ile birkaç kere denk geldim, hala ilk kez rastlaştığım birçok doktor var bu da çok normal, ne de olsa İstanbul'daki Kadın Doğum Uzmanı doktor sayısı hala doğum fotoğrafçısı sayısının kat kat üstünde...

Doktorların her birine ayrı ayrı saygı duyuyorum. Hayata merhaba dedirtmek ve hayat kurtarmak ayrı bir şey, ben kesinlikle yapamazdım. Yine de eklemek de istiyorum ki, belki doğum fotoğrafçısı olarak hayat kurtarmıyoruz ama mucizevi bir anı ölümsüzleştiriyoruz. Bu anları ölümsüzleştirirken, tabii doğumuna girdiğim doktor da benim ya daha rahat olmamı sağlıyor ya da aksine daha gergin olmama yol açıyor. 

Birlikte en rahat çekim yaptığım doktorlardan biri olan aynı zamanda hem fotoğrafçının işine saygı duyduğunu hissettiğim ve kendisi gerçekten kibar bir beyefendi olan Dr. Herman İşçi var mesela. İlk tanışmamız bu işe ilk başladığım zamanlara rastlar. Ama ilginç olarak ilk karşılaşmamız da bir doğumda olmadı. O zaman kendimi tanıtmak amacıyla en az 20-25 doktora mail atmıştım. Broşürlerimden muayehanelerine bırakmak istediğimi de yazmıştım mailimde. Ancak iki doktordan dönüş almıştım diğerleri ne olumlu ne olumsuz bir cevap verdi. Belki diğerlerine mailler gitmedi, spame düştü, ya da çok yoğundular. Ama en beklenmedik olan da Dr. Herman İşçi beni telefonla aramıştı ve gayet kibar bir şekilde mailimi okuduğunu ve gelebileceğimi söylemişti. Tabii çok sevindim ve kendisini ziyaret ettim.

Kendisi aynı zamanda benim üç arkadaşımın kadın doğum doktoru aslında ve hastası olan arkadaşlarımın hepsi de kendisinden övgüyle söz eder.

İşbaşında :) ilk karşılaşmamız o arkadaşlarımdan birinin doğumunda oldu. Her ne kadar kendisiyle tanışmış olmak benim için büyük bir rahatlık olsa da, ameliyathanede ne yaşayacağımı tahmin edemediğimden hafif bir gerginlik yok değildi. Sonra doğuma girdik. Bebek çıktı ve Dr. Herman İşçi gözleriyle beni aradı, bebeği hatta başaşağı değil :) normal şekilde çevirip bana 5-6 saniye aynı şekilde tuttu. Arkadaşımın hayalindeki pozları çekmemi sağladıktan sonra herşey aynı şekilde devam etti.

Belki buraya kadar bu şekilde yaşadığım birçok doğum oldu ama bir tek onunla yaşadığım bir şey ise, çıkışta bebek odasının önünde çekim yaparken, birçok doktorun yaptığı gibi ailenin yanına geldi ve anne ve doğum ile ilgili bilgi verdi ve sonra dönüp benim de elimi sıkarken, ben ona teşekkür ettikten sonra, o da bana teşekkür etti. Aslında birbirimize ikimiz de işimizi en iyi şekilde yapmamıza fırsat tanıdığımız için teşekkür ediyorduk.

Teşekkürler Dr. Herman İşçi... hep sizin gibi doktorlarla çalışabilmem dileğiyle...